Rynek obuwia ochronnego w Europie stale rośnie, ale w 2026 roku przewagę będą budować firmy, które szybciej dostosują ofertę do nowych wymagań: materiałów (recykling, biopolimery), aktualnych zapisów EN ISO 20345:2022, warunków pracy w zautomatyzowanych magazynach oraz reżimu higienicznego w przetwórstwie spożywczym.
Rosnący udział recyklingu i biopolimerów
W zapytaniach ofertowych dotyczących zamówień hurtowych obuwia coraz częściej pojawiają się wymagania dotyczące udziału recyklatu i transparentności surowca. W obuwiu roboczym dotyczy to głównie trzech obszarów:
-
udziału materiału z odzysku,
-
możliwości zagospodarowania odpadu poprodukcyjnego,
-
stabilności dostaw.
W tym kontekście rośnie zainteresowanie lekkimi polimerami, w tym EVA i EVA++ z odzysku (np. regranulat procesowy), które pozwalają ograniczać masę bez utraty funkcji użytkowej.
Jakie są wymagania norm EN ISO 20345:2022 i różnice S4/S5/OB?
EN ISO 20345:2022 systematyzuje oznaczenia i zmienia sposób opisu części badań, w tym poślizgu. Najbardziej widoczna zmiana to odejście od SRA/SRB/SRC – dodatkowy test poślizgu oznacza się jako SR.
Jeśli w specyfikacji nadal znajduje się SRC, porównywanie ofert może być mylące: producent może spełniać aktualne wymagania, ale nie będzie używał dawnego kodu. Dlatego w 2026 roku ważne jest sprawdzanie deklaracji zgodności i pełnego znakowania zgodnie z EN ISO 20345:2022.
Warto też rozróżniać poziomy ochrony w kategoriach, które często dotyczą kaloszy i środowisk mokrych:
-
S4: obuwie całotworzywowe/gumowe (klasa II), kalosze z podnoskiem, buty bezpieczne do pracy w mokrym środowisku.
-
S5: jak S4, ale dodatkowo odporność na przebicie i wyraźniejszy bieżnik – częstszy wybór do błota, cięższego terenu, rolnictwa.
-
OB: obuwie zawodowe bez podnoska, opisywane w EN ISO 20347 – tam, gdzie nie ma ryzyka urazu palców, ale liczy się m.in. poślizg i komfort.
W dokumentacji należy sprawdzić: czy model obuwia ma potwierdzone badanie poślizgu oznaczone jako SR oraz czy klasa odpowiada realnemu ryzyku w środowisku pracy (mokre strefy → S4, mokre + ryzyko przebicia/teren → S5, brak ryzyka urazu palców → OB/EN ISO 20347)
Automatyzacja magazynów: potrzeba obuwia antystatycznego i antypoślizgowego
Automatyzacja logistyki zwiększa znaczenie dwóch parametrów: kontroli ładunków elektrostatycznych i stabilnego kontaktu z posadzką. W wymaganiach warto rozdzielać antystatyczne i ESD, ponieważ są to różne zakresy rezystancji i różne normy pomiarowe (EN ISO 20345 vs EN IEC 61340).
Drugi filar to poślizg: gładkie posadzki, pył, folia, okresowa wilgoć. W 2026 r. częściej spotyka się zapisy w nowej wersji, czyli zgodność z EN ISO 20345:2022 i właściwe oznaczenie SR.
Food manufacturing – jak rośnie segment środków higieny i obuwia białego?
W 2026 roku w przetwórstwie spożywczym rośnie nacisk na:
-
higienę stref,
-
częstsze mycie,
-
kontrolę zabrudzeń.
Właśnie te cechy napędzają popyt na białe kalosze i konstrukcje ułatwiające utrzymanie czystości, czyli gładkie powierzchnie, mniej miejsc retencji brudu oraz podeszwy zaprojektowane pod mokre strefy.
Branża rolnicza i outdoor — trend termicznej izolacji
W rolnictwie i pracach zewnętrznych rośnie oczekiwanie, że obuwie ma izolować termicznie, nie chłonąć wody i nie obciążać wagą przez cały dzień. Tutaj przewagę budują lekkie polimery takie jak EVA. Jest tak dlatego, że przy niższej masie łatwiej utrzymać komfort cieplny i elastyczność w chłodzie. Ma to znaczenie zarówno dla wydajności, jak i bezpieczeństwa pracy.
Polscy producenci obuwia – przewaga nad europejskimi
Dla wielu firm w Europie kompromisem pomiędzy kosztem, a stabilnością łańcucha dostaw staje się produkcja obuwia roboczego właśnie w Polsce. W porównaniu z Włochami czy Niemcami łatwiej utrzymać konkurencyjną strukturę kosztową, a jednocześnie pozostać wśród producentów „Made in EU”. Co więcej, w polskiej produkcji obuwia spotyka się:
-
krótsze terminy realizacji,
-
prostszą logistykę,
-
szybsze uzupełnianie stanów,
-
łatwiejszą kontrolę jakości partii.
Jest to szczególnie ważne dla firm działających jako hurtowy dystrybutor obuwia ochronnego w Europie. Dodatkową przewagą jest większa elastyczność przy mniejszych i średnich seriach, co ułatwia szybkie reagowanie na sezonowość oraz zmiany w wymaganiach norm i środowisk pracy. Dzięki temu współpraca z polskim producentem obuwia częściej pozwala utrzymać ciągłość dostaw bez podnoszenia kosztów operacyjnych.
Dlaczego EVA wypiera PVC?
Przy zamianie PVC na EVA w obuwiu roboczym najważniejsze stają się trzy argumenty: masa, komfort w chłodzie i konstrukcja jednoczęściowa (mniej łączeń, łatwiejsze mycie). Obuwie robocze EVA jest wyraźnie lżejsze i bardziej elastyczne w niższych temperaturach, co ma znaczenie w chłodniach, na rampach i w rolnictwie.
Natomiast PVC nadal ma swoje zastosowania, np. tam, gdzie istotna jest specyficzna odporność chemiczna. Jednak w wielu środowiskach przewaga funkcjonalna i ergonomiczna przesuwa wybór w stronę wygodnych butów produkowanych z EVA.
ESG, a wybór obuwia roboczego i bezpieczeństwo pracowników
ESG coraz częściej dotyczy także środków ochrony indywidualnej: materiałów (recykling, odpadowość), trwałości oraz wpływu na bezpieczeństwo i zmęczenie pracownika. Lżejsze obuwie ochronne i stabilne parametry antypoślizgowe to mniej poślizgnięć, mniejsze ryzyko przeciążeń i lepsza powtarzalność warunków pracy w zespołach rotacyjnych.
W tym kontekście rośnie znaczenie dostawców, którzy potrafią dostarczać powtarzalny produkt i skalę na europejski rynek profesjonalnego obuwia ochronnego. Polski producent lekkich butów roboczych z EVA dostarcza stabilną jakość partii, krótkie terminy realizacji i możliwość zaopatrzenia w większych wolumenach, co ułatwia wdrożenie spójnych standardów BHP w wielu lokalizacjach jednocześnie.
